ญี่ปุ่นในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วงประมาณปี พ.ศ.2443 ญี่ปุ่นเริ่มก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ซึ่งเป็นยุคที่ปกครองโดยสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ ในช่วงยุคนี้เรียกว่า ช่วงยุคเมจิ ซึ่งทางสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิได้ย้ายมายังเอะโดะ และเปลี่ยนชื่อเมืองหลวงจากเอะโดะเป็นโตเกียวในปัจจุบัน ในยุคนี้มีการเปลี่ยนเป็นด้านการปกครองมากมายรวมถึงมีการนำเอาการปกครองในรูปแบบตะวันตกมาใช้ด้วย รวมถึงสนับสนุนการเอาวิทยาการจากตะวันตกมาใช้ด้วย ทำให้ในยุคนี้มีความก้าวหน้าด้านอุตสาหกรรมอย่างมาก ต่อมาเริ่มมีความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิญี่ปุ่นและอาณาเขตระหว่างจีน คาบสมุทรเกาหลี ในพ.ศ. 2438 ญี่ปุ่นได้รับชัยชนะจากสงครามจีน-ญี่ปุ่น และสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ซึ่งญี่ปุ่นสามารถได้อำนาจปกครองไต้หวัน เกาหลี ในขณะนั้น

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กองกำลังทหารของญี่ปุ่นแข็งแกร่งมากขึ้นและมีอำนาจมากขึ้น จักรวรรดิญี่ปุ่นเริ่มมีการคิดให้ญี่ปุ่นเป็นประเทศมหาอำนาจ ญี่ปุ่นเริ่มสงครามแถบเอเชียแปซิฟิก หรือ สงครามหาเอเชียบูรพา เนื่องจากถูกกีดกันทางการค้าจากสหรัฐอเมริกา ประกอบกับญี่ปุ่นเห็นว่ากองกำลังของอเมิรกามีความเข้มแข็งอย่างมากทั้งด้านอาวุธต่างๆ จึงทำให้ญี่ปุ่นคิดแผนที่จะชิงความเป็นประเทศมหาอำนาจมากที่สุดในโลก วันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นนำเครื่องบินทั้งระเบิดโจมตีทัพเรือและทัพอากาศของสหรัฐบริเวณอ่าวเพิร์ลทำให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง ทำให้สหรัฐประกาศสงครามกับญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ

ญี่ปุ่นเข้ายึดครองดินแดนต่างๆในเขตเอเชียแปซิฟิกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สงครามดำเนินเรื่อยมาจนกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ.2488 สหรัฐนำเครื่องบินทิ้งระเบิดปรมณู 2 ลูกถล่มเมืองฮิโรชิม่า และนางาซากิ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก สุดท้ายญี่ปุ่นจึงยอมพ่ายแพ้ต่อสงครามในที่สุด